ΑΓΡΙΑ ΣΥΜΜΟΡΙΑ (Α)
WILD BUNCH, USA, 1969
Εγχρωμο, 70mm/6 tracks, 35mm/Mono, 136min/145min
Σκηνοθεσία: Sam Peckinpah
Σενάριο: Walon Green, Sam Peckinpah, Roy N. Sickner
Φωτογραφία: Lucien Ballard
Μοντάζ: Lou Lombardo
Μουσική: Jerry Fielding
Παραγωγός: Phil Feldman
Διανομή: Warner Bros
Παίζουν: William Holden, Ernest Borgnine, Robert Ryan, Edmond O’Brien, Warren Oates, Jaime Sanchez, Ben Johnson, Emilio Fernandez.
Η Αγρια Συμμορία, η καλύτερη ταινία του Sam Peckinpah, κι ένα από τα καλύτερα western όλων των εποχών, κυκλοφορεί σε μια κόπια ολοκαίνουργη, συμπληρωμένη με σκηνές που η τότε Warner είχε κόψει, επιβεβαιώνοντας έτσι την αναγκαιότητα της σειράς των “director’s cut”. Δέκα λεπτά παραπάνω, μόνο, και η ταινία αλλάζει ύφος, παίρνει διαστάσεις άγνωστες για τα westerns ως εκείνη την εποχή, εισάγει τον ηθικά αμφιλεγόμενο ήρωα, τον οποίο οδηγεί στη κάθαρση μέσα από τη τελική σκηνή της σύγκρουσης της Συμμορίας με τους Μεξικανούς, μια σκηνή που έχει μείνει στην ιστορία του κινηματογράφου για την μαγική αγριότητά της. περισσότερα |
Filed under: Ανάλυση ταινιών
VITAPHONE H MOVIETONE? ( Ι )
Από τις πρώτες παρουσιάσεις του Kinétoscope το 1894 οι μηχανικοί και οι άνθρωποι του θεάματος προσπαθούσαν να βάλουν ήχο στον κινηματογράφο, να δημιουργήσουν συστήματα εγγραφής και αναπαραγωγής του ήχου. Άπειρες απόπειρες, άπειρες αποτυχίες. Το σημαντικότερο πρόβλημα όλων ήταν που θα χωρέσει ο ήχος πάνω στο φιλμ και πως θα παραμένει σύγχρονος. Επίσης η απαράδεκτη ποιότητα του ήχου καθυστερούσε την είσοδο του στον κινηματογράφο. Τα σημαντικότερα προβλήματα ήταν ο συγχρονισμός με την εικόνα και κυρίως η ενίσχυση του ήχου ώστε να ακούγεται καλά στην αίθουσα.
Χρειάστηκαν τριάντα τρία χρόνια για να γίνει πραγματικότητα αυτή που θεωρείται ως πρώτη ταινία με ήχο. περισσότερα |
Filed under: Ήχος, Ιστορία, τεχνικά θέματα , sound
| ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΗΧΟΥ ( Ι )
25 Ιουνίου 1925: Η Warner υπογράφει συμβόλαια με την Western Electric και η Vitaphone Corporation δημιουργείται.
6 Αυγούστου 1926: Η Warner παρουσιάζει για πρώτη φορά στον κινηματογράφο της στην Ν. Υ. σε κοινό, το σύστημα της Vitaphone, δηλαδή ένας δίσκος συγχρονίζεται με την εικόνα στη διάρκεια της προβολής. Η ταινία είναι ο Don Juan όπου δεν υπάρχουν διάλογοι, αλλά η μουσική και κάποια εφέ είναι συγχρονισμένα με την εικόνα.
6 Οκτωβρίου 1927: Ο τραγουδιστής της Τζαζ ( Jazz Singer με τον All Jolson) της Warner, προβάλλεται με το σύστημα Vitaphone. Ταινία διάρκειας 80 λεπτών περιέχει περίπου δύο λεπτά ήχο.
25 Μαΐου 1927: O Έβδομος Ουρανός ( Seventh Heaven) της Fox προβάλλεται με οπτικό ήχο, εγγεγραμμένο πάνω στο φιλμ, όπου ακούγονται μουσικά κομμάτια. Το σύστημα αυτό της FOX ονομάζεται Movietone. περισσότερα |
Filed under: Ήχος, Ιστορία, τεχνικά θέματα , sound
Ο ήχος στον κινηματογράφο – όσο και αν φαίνεται περίεργο – είναι οπτικός. Δηλαδή, στις ταινίες που προβάλλονται στις αίθουσες, είτε είναι μονοφωνικές είτε πολυκάναλες, ο ήχος υπάρχει στην άκρη της εικόνας, στη γραφική του αναπαράσταση (δύο ίδιες εγγραφές, για λόγους ασφαλείας) όπως τη βλέπουμε στα βιβλία της φυσικής.
Κατά καιρούς οι κινηματογραφιστές προσπάθησαν να χρησιμοποιήσουν μαγνητικό ήχο, δηλαδή μαγνητική επίστρωση στην άκρη της εικόνας, ίδια και απαράλλακτη με αυτή των κοινών μαγνητοφώνων. Αυτός ο ήχος έχει σαφώς καλύτερη ποιότητα από τον οπτικό, είναι όμως πολύ πιο ακριβός και πολύ πιο ευαίσθητος στη συχνή χρήση. Μόνο οι ταινίες 70mm συνεχίζουν να έχουν μαγνητικό ήχο, διότι είναι ήδη πολύ ακριβές και το επιπλέον κόστος του ήχου δεν είναι απαγορευτικό. Οι ταινίες που βλέπουμε στην Ελλάδα είναι 35mm και φέρουν οπτικό ήχο. Πρέπει να διευκρινίσουμε εδώ, ότι μόνο σ’ αυτό το τελικό στάδιο, πριν τη προβολή, ο ήχος γίνεται οπτικός. Σε όλες τις προηγούμενες διαδικασίες, στη λήψη, στο μοντάζ και στη μίξη χρησιμοποιείται μαγνητικός ή και ψηφιακός ήχος. περισσότερα |
Filed under: Ήχος, τεχνικά θέματα , sound
| Ο κινηματογράφος μαζί με το ραδιόφωνο και την τηλεόραση χρησιμοποιούσαν μέχρι πρόσφατα και χρησιμοποιούν ακόμη σε μεγάλο ποσοστό τον αναλογικό ήχο. Αυτή η καθυστέρηση, οφείλεται, από τη μια, στο γνωστό σκεπτικισμό των επαγγελματιών, από την άλλη όμως είναι αρκετά πολύπλοκη και ακριβή η προσαρμογή όλων των μηχανημάτων μιας τόσο μεγάλης παραγωγής οπτικοακουστικών προϊόντων. Και χρειάζεται χρόνος.
Στον κινηματογράφο, η ψηφιακή εγγραφή του ήχου στη διάρκεια του γυρίσματος ή στο στάδιο του μοντάζ και του μιξάζ έχει κερδίσει έδαφος εδώ και πολύ καιρό ακόμη και στην Ελλάδα. Το κόστος του δεν είναι μεγάλο και τ’ αποτελέσματα έχουν αρκετό ενδιαφέρον. Υπάρχουν “παντρέματα” αναλογικού ήχου, π.χ της πρόζας, με μουσική γραμμένη ψηφιακά και ψηφιακά ηχητικά εφφέ με ήχους αναλογικούς βροχής, αέρα … περισσότερα |
Filed under: Ήχος, τεχνικά θέματα , digital technologies, sound
Ο κινηματογραφικός ήχος χωρίζεται συνήθως σε τρία διακριτά μέρη :διάλογος, μουσική και εφέ, όπου συνήθως στα εφέ εντάσσονται και οι ατμόσφαιρες.
Θα περιγράψουμε την αλυσίδα παραγωγής του κινηματογραφικού ήχου σε γενικές γραμμές, όταν αυτή αφορά μια μέτρια έως καλή παραγωγή του Hollywood. Η ίδια διαδικασία ακολουθείται και στην Ελλάδα μόνο που όλα αυτά που θα περιγράψουμε τα κάνει προς το παρόν ένας και μοναδικός άνθρωπος, εξ’ ου και τα πενιχρά αποτελέσματα που έχουμε. Πάντως μέσες άκρες όλος ο κόσμος του κινηματογράφου λειτουργεί με τον εξής τρόπο όσον αφορά τον ήχο:
Στο γύρισμα υπάρχει ο ηχολήπτης (στις αμερικανικές παραγωγές χρησιμοποιείται ο τίτλος production mixer) με τον μπούμαν και τον βοηθό του, που τραβούν παράλληλα με τη λήψη της εικόνας, τον ήχο. Μπούμαν λέγεται ο τεχνικός που κρατά το μπουμ, αυτό το μεγάλο καλάμι με το μικρόφωνο στην άκρη που καμιά φορά το βλέπετε να κρέμεται από πάνω, σε κάποια πλάνα μερικών ταινιών. Η θέση του μπουμ μέσα στο κάδρο, αυτό που λέμε πλασάρισμα, είναι υψίστης σημασίας, για τη καθαρότητα των διαλόγων. περισσότερα |
Filed under: Ήχος, τεχνικά θέματα , sound
