Κλασσικές τάσεις και νεωτερισμοί στο μονοφωνικό κινηματογράφο

Ήχος στον αφηγηματικό κινηματογράφο είναι η φωνή – σαν μέσο μεταφοράς του λόγου – και μετά όλα τα άλλα. Οι ταινίες μυθοπλασίας υπόκεινται συνήθως στους βασικούς κανόνες της λογοτεχνικής ανάλυσης που εδώ εστιάζουν το ενδια­φέρον τους στο λόγο ή στα εικονικά στοιχεία που χαρακτήριζαν και τον βωβό κινη­ματογράφο: κάδρο, φωτισμό, μοντάζ.
Οι ήχοι παραμένουν πάντα η απαραίτητη βάση για την αληθοφάνεια της εικόνας, για τη ρεαλιστικότερη απόδοσή της. Η μουσική χαίρει ειδικής μεταχεί­ρισης ως αμιγής μορφή τέχνης που έχει την ικα­νότητα να φορτίζει συναισθηματικά την εικόνα.

Filed under: Ήχος, Θεωρία , sound

DTS VERSUS DOLBY DIGITAL

Μέσα στη μάχη για τη κυριαρχία στον ψηφιακό κινηματογραφικό ήχο, που ξεκίνησε πριν από 4 χρόνια περίπου, τρία συστήματα, το DTS, το Dolby Digital και το SDDS, συναγωνίζονταν για την καθιέρωσή τους, τότε. Σήμερα, φαίνεται ότι τα δύο πρώτα, τουλάχιστον, συνεχίζουν να έχουν τα ίδια ποσοστά επιτυχίας.
Μέχρι πρότινος, όμως, στον οικιακό κινηματογράφο και στο ιδανικό μέσο του, το DVD, η κυριαρχία της Dolby ήταν αξεπέραστη.

Filed under: Ήχος, τεχνικά θέματα , digital technologies, sound

Η ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΑΙΘΟΥΣΑ…

Πρώτη δημοσίευση: ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ HI-TECH, τεύχος 4, Μάρτιος ‘96

…ΧΩΡΟΣ ΜΕΤΑΛΗΨΗΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΣΥΓΚΙΝΗΣΗΣ

Ο κινηματογράφος είναι θέαμα και μάλιστα από τα πιο δημοφιλή, τα πιο λαϊκά.
Από τη πρώτη προβολή κινηματογραφικής ταινίας, των αδελφών Lumière, 100 χρόνια πριν, στο υπόγειο του Grand Café, στο Παρίσι, όπου ο κόσμος έβαλε για πρώτη φορά το στοιχείο της κινούμενης εικόνας στη ζωή του, ως διασκέδαση, μέχρι σήμερα, παρόλο το καταιγισμό εικόνων, χρωμάτων και ήχων, μέσω του video ή της τηλεόρασης, η αίθουσα παραμένει ο χώρος της μέθεξης του αποδέκτη με το κινηματογραφικό έργο.

Filed under: Ήχος, τεχνικά θέματα , digital technologies, sound

ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΑΡΛΩ ΣΤΙΣ ΥΠΕΡΑΙΘΟΥΣΕΣ

ΜΙΑ ΩΡΑΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας φωτογράφος που είχε δύο παιδιά. Ζούσαν στη Lyon, εκείνη την εποχή, όπου όλοι προσπαθούσαν να δώσουν κίνηση στη φωτογραφία, «να εμψυχώσουν τις σκιές», που έλεγε και ο Γκόρκυ[1]. Διάφορες κατασκευές είχαν δει τότε το φως της ημέρας αλλά υπήρχαν προβλήματα που παρέμεναν άλυτα. Ένα βράδυ, το ένα από τα αγόρια, ο Luis Lumière, που δεν είχε ύπνο, βρήκε τον τρόπο ώστε το φιλμ να κινείται με σταθερή ταχύτητα, να μπορεί να προβάλλεται σε τοίχο ή σε πανί ώστε να το παρακολουθεί πολύς κόσμος συγχρόνως, και έτσι ανακάλυψε τον Κινηματογράφο, δίνοντας του ένα όνομα πολύ επιστημονικό για την εποχή του.

Filed under: Ιστορία

ΨΗΦΙΑΚΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Πρώτη δημοσίευση: Περιοδικό HiTECH, τεύχος 75, Οκτώβριος 2002

“Ο κινηματογράφος είναι ένα αναλογικό σάντουιτς με ψηφιακό περιεχόμενο” είχε δηλώσει κάποτε, όχι πολύ καιρό πριν, τέσσερα, πέντε χρόνια μόνο, ο γκουρού του κινηματογράφου, Walter Murch.

Σήμερα όμως το τοπίο έχει αλλάξει και έχει αλλάξει τόσο πολύ, που αυτή η φράση, η τόσο πετυχημένη τότε, να μην έχει νόημα πια. Ποιος κινηματογράφος; Ο κινηματογράφος του Χόλιγουντ; Ο κινηματογράφος της Ελλάδας; Ο κινηματογράφος του Internet; Ποιος από όλους;

Filed under: τεχνικά θέματα , digital technologies, sound

ΜΙΚΡΗ, ΜΕΓΑΛΗ ΟΘΟΝΗ

Πρώτη δημοσίευση: Περιοδικό HiTECH, τεύχος 19, 8-9/97

Τηλεοπτικό – κινηματογραφικό κάδρο

1) Είδα την Ολική Επαναφορά στο βίντεο, σε μικρή οθόνη. Την ξαναείδα σε laser, από βιντεοπροβολέα. Δύο τα φαινόμενα: Η μικρή και η μεγάλη οθόνη.

2) Εχετε προσπαθήσει να δείτε τη Δυναστεία σε μεγάλη οθόνη; Να την προβάλετε μέσω του βιντεοπροβολέα; Αν ναί, έχετε σίγουρα νοιώσει αυτή την ανεπαίσθητη απέχθεια για τη τερατομορφία των κοντινών πλάνων των προσώπων. Αν όχι, δοκιμάστε το και θα καταλάβετε.
-Έχετε αντέξει να δείτε ολόκληρη μια ταινία του Kurosawa σε μικρή οθόνη ή ακόμη την Οδύσσεια του Διαστήματος ή τους 12 Πιθήκους; Αν ναί, έχετε σίγουρα νοιώσει ντροπή να παραδεχτείτε ότι βαρεθήκατε την αγαπημένη σας ταινία και γυρίσατε σε ένα οποιοδήποτε κανάλι και απολαύσατε πραγματικά μια κοινότοπη και απλή αστυνομική(συνήθως) σειρά. Αν όχι, δοκιμάστε το και θα καταλάβετε.

Filed under: τεχνικά θέματα

O ΤΑΞΙΤΖΗΣ

TAXI DRIVER
ΗΠΑ, 1976, Εγχρωμο, Dolby SR, 1.85:1
Σκηνοθεσία: Martin Scorsese
Σενάριο: Paul Shrader
Παραγωγή: Julia & Michael Phillips
Μουσική: Bernard Shrader
Φωτογραφία: Michael Chaapman
Μοντάζ: Tom Rolf, Melvin Shapiro
Παίζουν: Robert De Niro, Jodie Foster, Harvey Keitel, Leonard Harris, Cybill Sheperd, Albert brooks, Peter Boyle
Διανομή: ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ

Ο «Ταξιτζής» είναι σίγουρα η ταινία-σταθμός της δεκαετίας του ’70.

Ποιος είναι ο ΤΑΞΙΤΖΗΣ

Ο 26χρονος Travis Bickle, πεζοναύτης στο Βιετνάμ, χωρίς ιδιαίτερη παιδεία ή κοινωνικότητα, αποφασίζει να δουλεύει ταξιτζής όλες τις νύχτες της εβδομάδας, διότι βασανίζεται από αϋπνίες και από τους δαίμονές του. Πεπεισμένος ότι η ζωή πρέπει να έχει μια κανονικότητα, ερωτεύεται την ξανθιά Betsy, η οποία δουλεύει για τον υποψήφιο γερουσιαστή Palantine στο εκλογικό κέντρο της περιοχής. Στο πρώτο τους ήδη ραντεβού, την πηγαίνει σε πορνό σινεμά και διακόπτει υποσυνείδητα οποιαδήποτε δυνατότητα σχέσης μεταξύ τους. Γνωρίζει μια δωδεκάχρονη πόρνη, την Iris, θεωρεί ότι πρέπει να τη σώσει από τον «νταβατζή» της, ο κόσμος όλος, αυτός της νύχτας στη Ν.Υ., του φαίνεται βρόμικος και κακός.

Filed under: Ανάλυση ταινιών